Freek Vonk was begin september te gast in het nieuwe programma van Eva Jinek, die hem aankondigde als ‘haar allerleukste ex’. Reden van zijn optreden in het programma was een dramaserie die over zijn jonge zelf wordt gemaakt, om zo een lans te breken voor kinderen, mee te werken aan de boodschap dat anders zijn ok is, ondanks dat hij niet graag over zijn privéleven praat.
In de maatschappij van nu zijn naar mijn idee steeds kleinere hokjes ontstaan, waarbinnen we ons moeten bewegen om te voldoen aan een bepaald beeld. De bandbreedte van ons ‘normaal’ is smaller geworden. Ik denk dat media en dan vooral de sociale media daar zeker aan bij hebben gedragen. Er is een beeld gecreëerd van wat mooi is, wat succesvol is, wat gaaf is, en van wat normaal is.
Ook ik heb me altijd anders gevoeld, geweten dat ik anders ben, dat ik niet in de standaard hokjes pas, me er ook niet fijn in voel. En toch heb ik uit alle macht geprobeerd in zo’n hokje te passen, te doen alsof het bij me hoorde, bij me paste. Wat moest ik anders? Als je als kind niet weet hoe het is om buiten de lijntjes te kleuren, hoe kun je dat dan doen?
“Wij zijn allen ballingen, levend binnen de lijsten van een vreemd schilderij. Wie dit weet, leeft groot. De overige zijn insecten.” Op deze quote van Leonardo da Vinci baseerde schrijver Godfried Bomans in 1941 zijn bekende boek ‘Erik of het klein insectenboek’, met als belangrijkste vraag of je weet hebt van de rand, dus of je je beseft dat iedereen binnen de grenzen van zijn eigen mogelijkheden en zienswijze leeft, we niet anders kunnen dan in hokjes leven.
Ik vond het boekje terug tijdens het leeghalen van de zolder van mijn schoonouders, mijn schoonmoeder ging verhuizen en niet alles kon mee. Een exemplaar uit 1976, achtendertigste druk. Als kind had ik het al gelezen, al weet ik niet of ik toen al begreep wat het was, die rand. Toch denk ik dat ik er altijd weet van heb gehad, juist omdat ik me anders voelde en wist dat dat ook een optie was, dat er verschillende vormen van anders zijn, en dat dat ok is. Freek zei het mooi in het interview: ‘labels zijn alleen nodig als het moet en als het helpt. Je hebt allerlei soorten kinderen, druk en rustig, laat ze zijn wie ze zijn’.
Want ander zijn is OK!
Kijk het fragment hier terug.
