Het begon met de verjaardag van onze Koning. De week ervoor hadden de kinderen schoolreis en de koningsspelen, waarna we besloten koningsdag zelf klein te vieren. De meivakantie was begonnen, geen schoolritme en ook geen brood-smeer-verplichting: best lekker! Pasen viel dit jaar vroeg, en dus Hemelvaart en Pinksteren ook, lekker vermengt met de meivakantie. Op zich prima, maar in de hele maand mei was daardoor geen normale week te vinden. Elke week had een ander schema, een ander ritme eigenlijk. Continue verandering, best een uitdaging…
Jaren geleden was mijn persoonlijke slogan: “het avontuur van verandering”. Tijdens een cursus ‘personal branding’ was ik hiertoe gekomen. Ik had van verandering mijn handelsmerk gemaakt, bijna mijn core business. Een van de vragen die dan ook boven kwam de afgelopen maanden: hoe kan het dat iemand die niet goed tegen veranderingen kan (mijn ASS brein gaat dan in de stress-stand) juist daarop een identiteit heeft kunnen en willen bouwen?
In de natuur is verandering, of eigenlijk aanpassing, van levensbelang. Darwin toonde al aan dat soorten die zich het best kunnen aanpassen aan veranderende omstandigheden de meeste kans hebben om te overleven. Bedrijven die in de afgelopen decennia niet meegingen met de technologische ontwikkelingen gingen op de fles; denk aan Kodak, Motorola en Nokia. Werknemers moeten ook mee in de steeds sneller veranderende techniek. Een directeur zei jaren geleden al: ‘the only constant is change’…
Het duurde even voordat ik doorhad wat me dan zo aantrekt in bedrijfsmatig veranderen, in verandermanagement. Lange tijd werkte ik bij een grote bank waar reorganisaties aan de orde van de dag waren. De ene na de andere adviesaanvraag moest geschreven worden om weer de volgende organisatiewijziging met vaak reductie van werknemersaantallen aan de ondernemingsraad uit te leggen. Met als gouden regel: wie schrijft die blijft. Meermaals schreef ik de betreffende adviesaanvraag, zat ik aan de reorganiserende kant in plaats van dat ik zelf gereorganiseerd werd. Ik was op de hoogte van de details en tijdslijnen, want: ik was van de veranderingen, ik kon daar goed tegen en wist wat er wanneer moest gebeuren. Maar nog belangrijker: ik had de controle, was ‘in control’, wist wat ik kon verwachten.
Controle versus verandering: het lijkt tegenovergesteld maar kan juist heel goed samengaan. Voor mij is het belangrijk dat ik weet wat ik kan verwachten, dat ik goed kan plannen en me voorbereiden, vooral mentaal. Door de verandering vooruit te zijn, dus zelf eerst te veranderen of mee te gaan in de verandering, behoud ik ook een vorm van controle, de rest moet er tenslotte nog achteraan. Totdat de verandering de controle van mij overneemt. Dan zoek ik weer een volgende verandering om de controle (deels) terug te nemen.
De laatste week van mei zijn alle feestdagen voorbij en gaat alles weer in het vertrouwde ritme. We hebben ongelofelijk veel gedaan en ondernomen, ik laat alles rustig de revue passeren en bedenk me dat ik totaal geen tijd en energie heb gehad om echt van alles te genieten en al helemaal niet na te genieten, ik was vooral bezig met het managen van alle veranderingen… en dus was mei zo, misschien te snel, voorbij.
