Ver voor het smartphone tijdperk hadden we thuis een soort kinderlaptop met daarop spelletjes om onder andere te leren rekenen. Het ding probeerde met een nasale vrouwenstem het kind in kwestie aan te sporen vooral door te gaan, met onder andere de motiverende zin: ‘Probéér het opníeuw’, met de klemtóón net verkeerd. Als iemand thuis iets doms zei of deed, kneep mijn vader zijn neus dicht en zei met hoge stem: ‘Probéér het opníeuw’.
Deze maand nam ik afscheid van mijn vrijwilligerswerk, niet omdat ik het niet leuk meer vond, maar om energie te sparen, me nog meer te kunnen focussen op slechts een paar dingen, eerst alleen op mijn gezin en mijn gezondheid, en daarna ook weer op mijn werk. Het afscheid was bitterzoet, ik wist dat ik het goede deed en er viel natijd een last van mijn schouders, maar het was niet de bedoeling, ik had vorig jaar mijn termijn niet verlengd om er na een jaar weer mee te stoppen.
Nu de dagen echt heel kort zijn, het stof van dit jaar langzaam neerdaalt en de rust redelijk lijkt te zijn weergekeerd, gaat regelmatig door mijn hoofd: ‘Probéér het opníeuw’. Het is de ultieme kerstboodschap, er komt licht in de duisternis en je kunt en mag altijd opnieuw beginnen, het opnieuw proberen.
Begin dit jaar had ik het met een goede vriendin over onze voornemens voor 2025. Ik wenste ons gezin en mezelf een rustig jaar toe en het leek er ook op dat dat ging lukken, net een vaste baan, kinderen op school, fijne buurt en fijne mensen om ons heen. Mijn vriendin herinnerde mij laatst weer aan dat gesprek, dat mijn goede voornemens niet waren gelukt, ware het dan totaal buiten mijn invloedsfeer.
Maar juist die goede omstandigheden hebben gemaakt dat ik dit toch wel zware jaar kon dragen, dat ik door kon gaan en steeds weer nieuwe kracht vond om positief te blijven. En ook al was de eindsprint even teveel, ik probeer het gewoon opnieuw, met frisse moed en nieuwe energie.
Ik wens jullie allemaal warme kerstdagen en een fris begin van het nieuwe jaar!!
