I surrender. Het is net na lunchtijd en ik heb net gegeten. De hele ochtend heb ik heerlijk geschreven, in de tuin gewerkt, wat klusjes gedaan, boodschappen; het kan van alles zijn. Ik heb al hele plannen voor de middag, tot ik mijn bord in de vaatwasser zet en denk: ik doe nu eerst helemaal niets.
En eigenlijk is er dan maar een ding dat helpt. In bed en slapen, zolang als nodig. In het ergste geval de hele middag, dan na het eten direct weer naar bed als de kinderen erin liggen om zo in ieder geval weer redelijk energiek aan de dag te kunnen beginnen.
Ik wist niet dat ik zo moe kon zijn, al ben ik altijd al een goede slaper geweest. Maar juist toen het slechter met me ging en ik tegen mijn burnout aanliep, sliep ik ook steeds slechter. Tot ik niet meer kon.
Dat slapen een van de belangrijkste levensbehoeften is wist ik al. In haar boek ‘De slaap revolutie’ toont Arianne Huffington aan dat we in onze maatschappij en in de huidige tijd een afstandelijke relatie hebben opgebouwd met slaap. Mensen die ermee pochen maar een paar uurtjes slaap nodig te hebben om te kunnen functioneren worden op een voetstuk gezet, slaaptekort is bijna een talent. En dat terwijl ernstig slaaptekort overeenkomt met het drinken van (veel) alcohol, zo beschrijft Huffington.
Moet je je voorstellen: we laten veel hooggeplaatste mensen belangrijke beslissingen nemen terwijl ze in een staat verkeren die te vergelijken is met dronkenschap.
Terwijl ik me al lezende steeds meer verwonder krijg ik de bezorgde vraag of ik niet wat teveel slaap. Want nutteloos in bed liggen zonder actief te zijn is niet gezond voor het lichaam. Ik herinner me dat ik mijn hele jeugd al om 21.30 uur in bed lag en dus altijd rond de 9 a 10 uur sliep, net zoals ik nu ook weer doe. En dan voel ik me uitgerust, zo heb ik me lang niet gevoeld. ‘Dan heb je dus je hele studerende en werkende leven een slaaptekort gehad’, is de reactie.
De dagen erna laat ik dit op me inwerken, tel de verschillende conclusies bij elkaar op. Bizar om me te realiseren dat ik dan achter het is-teken uitkom op jarenlange dronkenschap. Is mijn eigen slaap-revolutie toch behoorlijk ontnuchterend.
