Vaak hoor ik dat mensen erg uitkijken naar de zomer, naar warm weer, het liefst het hele jaar door. Ik heb altijd al van alle seizoenen gehouden. In mijn herinnering vond ik vooral de afwisseling altijd al fijn. En dat is nog zo!
Ik kan heel erg uitkijken naar de lente, vooral na de voorjaarsvakantie. Dan mis ik de zon en de vrolijkheid, de geur van nieuw leven, bloemen, groei, het buiten zijn. Maar na een intens zomerseizoen kan ik ook diep verlangen naar de kou, naar vergankelijkheid, vallende bladeren, donker, storm. Dan hebben de frisse nieuwheid van de lente en de overweldigende weldaad van de zomer me uitgeput, ben ik toe aan rust, stilte, aan binnen.
Vorig jaar verlangde ik naar de herfst. De eerste buien waren al gevallen en de temperatuur daalde. Ondanks de nazomer was ik blij dat de natuur me nu naar binnen dwong. Voordeel was dat ik daardoor de indian summer piek goed kon verdragen, de warme gloed vind ik weldadig al moet ik er wel ruimte voor hebben. En dus laadde ik op in de wisselvallige nazomer. Na weken onder een laken te hebben geslapen genoot ik van de zwaardere deken die me zachtjes in slaap drukte, de schemer die naar binnen keek in de morgen, nog half donker in plaats van al klaar licht.
Zo bereid ik me voor te gaan winteren, me echt terug te trekken en te genieten van het kleine leven binnen, knus en behagelijk. Het helpt me de overdaad van de zomer te verwerken en weer nieuwe energie op te doen. Ik vind er ook een ander soort energie, meer innerlijke inspiratie. Daar waar de zomer me doet klussen en uitpakken in de tuin, zorgt de winter ervoor dat er nieuwe ideeen ontstaan voor in huis en dat ik ook meer inspiratie heb om bijvoorbeeld te schrijven.
De lichtjeszee rond kerst geeft me een soort magisch gevoel, de tradities dragen me door de lange donkere avonden. Met als hoogtepunt, echt een luxe, een wintersportvakantie waarbij ik geniet van de frisse bergwind die langzaam langs mijn oren suist. Om vervolgens, daarna, weer te verlangen naar de lente, naar de eerste voorjaarsbloemen, het gezang van de vogels. Het zorgt ervoor dat ik de bloemetjes weer buiten kan zetten, voorbereidingen kan treffen om weer heerlijk te gaan zomeren. Tot de volgende verzadiging weer een feit is.
