’…dat geeft ruimte. Om te ontdekken wat er in je zit. En waar je toe in staat bent.‘
De afgelopen tijd sprak een rustige, beheerste stem me soms meermaals per dag aan via de speaker van de radio. Elke keer dat ik de stilte als beginklank hoorde rilde ik, ergernis, verdriet. Het is een reclame van een bekent Nederlands opleidingsinstituut voor leiderschapstrainingen. In mijn werkzame leven ben ik het veelvuldig tegen gekomen, hele CV’s vol met prachtige trainingen.
Wat zou ik het graag willen: stoppen, om ruimte te maken, ruimte in de week, in de dag, in het hoofd. MÍjn versie zou meer zo zijn:
’Stop, dat vult de ruimte. Met de duizenden gedachten die in je zitten. Draaiend op rotondes van neuronenpaden.’
Tijdens een van de eerste sessies psycho-educatie toont de psycholoog een plaatje van ‘gewone’ hersenen. Ik kijk naar een versimpelde versie van een brein met duidelijke, geordende lijnen die een aantal punten met elkaar verbinden. Daarnaast nog een plaatje van een versimpelde versie van een brein. Weer zie ik lijnen die punten verbinden, maar dit keer als een soort spaghetti, een wirwar van in de knoop zittende lijnen met rotondes en doodlopende paadjes. ’Zo werkt dus een autistisch brein.’ ‘Lekker inefficient‘, kan ik niet nalaten te denken.
De lijnen stellen neuronenpaden in de hersenen voor. Bij een gemiddeld brein zijn er een soort snelwegen van neuronen gemaakt voor taken die vaak worden uitgevoerd. De inefficiente neuronen zijn als het ware weggesnoeid. Dit proces, wat pruning wordt genoemd, vind plaats in de kindertijd. In het autistische brein gebeurd dit niet of minder, waardoor er altijd wel informatie door alle kleine neuronenpaadjes zoemt. Bij mij voelt het vaak alsof verschillende onderwerpen in mijn hoofd tollen en tegelijkertijd mijn aandacht opeisen. Super vermoeiend.
Toch wil ik ook wel eens stilstaan en verlang ik naar ruimte, in mijn hoofd, in de dag, in de week. Zodat ik kan ontdekken wat erin me zit en waar ik toe in staat ben. Weer klinkt de rustige stem, een tikkeltje zweverig uit de boxen van de radio.
‘Stop, dat heeft ruimte… om te ontdekken wie je bent, om te groeien’ en dan aan het eind: ‘training, ontwikkeling, leiderschap’. Ik neem me voor het in die volgorde aan te pakken. Eerste training, zo komt er ontwikkeling, en kan ik er wellicht ook iets mee, met die ruimte.
