Het is het laatste weekend van de zomervakantie en ik zit in de achtertuin terwijl de jongste stuitert op de trampoline. Hij somt alle namen van zijn vriendjes en vriendinnetjes op die hij maandag weer gaat zien. Natuurlijk heeft hij er zin in, maar het is ook wel spannend. Want hij moet natuurlijk weer even aan zijn vriendjes en vriendinnetjes wennen. ‘Maar’ zegt hij opgetogen, ‘ik hoef in ieder geval niet aan mezelf te wennen, want ik was er al in de vakantie.’
Zijn opmerking blijft hangen, niet aan jezelf hoeven wennen. Nu ik weer ruim een half jaar aan het werk ben merk ik dat ik ontzettend aan mijn nieuwe zelf moet wennen, dat ik andere dingen wil en niet goed weet hoe ik dat voor elkaar moet krijgen. Ik loop in dezelfde kuilen en tegen dezelfde dingen aan als voor mijn burn-out, alleen wil ik er anders mee omgaan, anders op reageren. Ik weet alleen niet hoe…
Om gewend te zijn aan jezelf moet je volgens mij je eigen handleiding kennen. En om je handleiding te kennen moet je jezelf eerst ergens in herkennen. Zo leert een baby dat hij iemand is door samen mijn zijn moeder in de spiegel naar zichzelf te kijken. ‘Dat ben jij’ zeg je als moeder, waardoor je baby leert dat het kleine hoofd in de spiegel van hem is, dat hij iemand is, net als het beeld van zijn moeder in de spiegel dat van zijn moeder is, van jou.
Lange tijd, of eigenlijk een groot deel van mijn leven, begreep ik een stukje van mezelf niet. Ik leek van rariteiten en extremiteiten aan elkaar te zitten. Natuurlijk kende ik mezelf, dat zou ik zeker toen ook gezegd hebben, maar ik begreep mezelf niet altijd. Tot dat ene moment, het moment dat ik me realiseerde dat mijn brein ‘anders bedraad is’, dat het soms anders werkt dat gemiddeld.
En dus moet ik steeds opnieuw wennen. Want de context lijkt dan wel hetzelfde, mijn gezin, mijn thuis, een bedrijf, de stad, winkels, maar is toch anders, omdat ik anders naar die context kijk. Het deel van mezelf dat ik niet kende, niet begreep, had ik als het ware al die tijd niet bij me ook al was het er wel. Ik herkende het niet als zodanig. Het blijft wennen, mijn nieuw gekende zelf in dezelfde context.
