‘Ik was iemand.’ Ze zei het een paar jaar geleden. We kennen elkaar van een lotgenotengroep voor vrouwen met autisme en de zin die ze uitsprak, hoe kort ook, sneed mijn ziel binnen. Ik voelde verdriet, en ook een vlaag van herkenning. Ze had net als ik een mooie carrière gehad. Gehad, want ze werkte niet meer, opgebrand en uitgeput, niet meer tot veel in staat, niet tot het houden van een ritme, het volgen van dag en nacht, laat staan tot werken.

En dus wás ze iemand, en dat wat was, wat ze was, was ze kwijt. Ik herinner me ook de boosheid die ik voelde, ze was veel meer dan dat, ze was er nog steeds, en ze was, en is, zeker iemand. Tegelijkertijd begreep ik het ook, ze was ook iets kwijt. En in een maatschappij waarin we de waarde van werk, hoe goed we zijn, hoe ver we komen en hoe snel, koppelen aan wie we zijn, wie ben je dan nog als je dat kwijt bent? Als je dat niet meer kunt? Kan je dan niet meer Zijn?

In zijn boek ‘De kracht van het NU’ beschrijft Eckhart Tolle hoe we onze gedachten, onze rede, ons verstand, zijn gaan beschouwen als wie we zijn. Gedachten zorgen er alleen voor dat we constant in het verleden of de toekomst leven, in een herinnering of een doel, een taak. We vergeten daardoor in het nu te leven, in het nu te zijn, gewoon te Zijn.

Natuurlijk mag iedereen trots zijn op wat hij of zij heeft bereikt, dat ben ik ook. Het zijn attributen die je meedraagt in je leven, die samen jouw verhaal vertellen, je onderscheiden van anderen en je verder kunnen brengen. Ze dragen bij aan je ontwikkeling, van wat je kunt en wie je bent, je zijn. Maar het is níet je Zijn, dat zit dieper, is alleen van en voor jou, is alleen jou, is er altijd, ook als je het niet voelt en ook als het lijkt alsof je alle attributen waar je trots op was kwijt bent, als je niets meer hébt. Je bént altijd iemand.

Het begrijpen van mijn breinstructuur en de totale acceptatie dat ik ben zoals ik ben, mijn brein is zoals het is, met alle voordelen en nadelen, talenten en belemmeringen, heeft mij rust gegeven, vrede met mezelf. Ik bén iemand, nog steeds, en voor iedereen die denkt dat hij of zij iemand was: ook jij bént iemand!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde berichten

Ballonnetje

Toen ik bezig was voor de derde keer naar het buitenland op stage te kunnen gaan vroeg een vriendin aan

Voor de vorm

Terwijl ik nog opgebrand dus ziek thuis zat wist ik het al: qua inhoud hoef ik me niet echt aan

No reference man

‘Stuur de reference man met pensioen’. De oproep van Elanor Boekholt-O’Sullivan op 8 maart 2025, Internationale Vrouwendag, aan het Europees